Ορεινό χωριό στην ανατολική πλευρά της Νάξου. Για το πως προήλθε η ονομασία του, υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη, ότι κατοικήθηκε από τους Δαναούς και η δεύτερη ότι στην περιοχή υπήρχαν πολλά καλάμια (δάναξ). Μάλιστα με αυτά επιδέξιοι τεχνίτες έφτιαχναν καλαμένιες κατασκευές τις οποίες προμήθευαν όλο το νησί και ίσως όχι μόνο.
Ο τόπος πολύ όμορφος. Το χωριό είναι χτισμένο στη ρεματιά ανάμεσα σε δύο βουνοπλαγιές. Τα νερά της Βρύσης, (πηγής), αναζωογονούν ανθρώπους, ζωντανά, γη. Στα πλατάνια, τους δρύες, στις καρυδιές φωλιάζουν κάθε λογής πουλιά. Πορτοκάλια, μανταρίνια, σύκα, βύσιννα χρωματίζουν τα ποτιστικά. Επτά νερόμυλοι υπάρχουν που δεν λειτουργούν πια.
Οι κάτοικοι, μυλωνάδες, χτίστες της πέτρας - οι καλύτεροι στο νησί -, κτηνοτρόφοι. Με το τυρί τους γεύεσαι όλα ταʼ αρώματα του τόπου. Με το τραγούδι τους φημισμένοι στιχοπλόκοι- αντιλαμβάνεσαι τη δυσκολία της καθημερινότητας.
Πρόσωπα ήρεμα γεμάτα γλυκύτητα όπως το τοπίο, παρ όλη την σκληρότητα της πέτρας.
Φεύγοντας από τον Δανακό έχεις ξαναθυμηθεί να αγαπάς.
Φλώρακα Χάϊδω
